Πάρε ανάσα. Θα σου χρειαστεί. Να θυμάσαι πως κάθε αλλαγή είναι παράξενη. Θα ‘ναι σαν να φοράς τα παπούτσια σου κάθε μέρα ανάποδα. Δεν θα μοιάζει με τίποτα που να ξέρεις. Κι όπως βγαίνεις κάθε πρωί  απ’το σπίτι θα βλέπεις διαφορετικά, ακόμα κι αν τα πράγματα γύρω σου είναι τα ίδια. Κι έτσι στην αρχή, θα νιώθεις ένα μικρό τσίμπημα, μια μικρή ενόχληση αλλά μετά κάθε ανάσα θα πονάει λιγότερο μέχρι να γίνει η αλλαγή συνήθεια. Για να αντέχεις μονάχος και να βρίσκεις το κουράγιο να ψάχνεις νέα πράγματα, άλλα μάτια, πιο καθαρά βλέμματα.

Μουσείο Σύγχρονης Κυπριακότητας

my sweetest friend everyone I know goes away in the end

and you could have it all my empire of dirt

I will let you down

I will make you hurt

I wear this crown of thorns upon my liar’s chair

full of broken thoughts

I cannot repair

beneath the stains of time the feelings disappear

you are someone else

I am still right here

what have I become?

my sweetest friend everyone I know goes away in the end

and you could have it all my empire of dirt

I will let you down

I will make you hurt

if I could start again a million miles away

I would keep myself

I would find a way

Johnny Cash

Η Λευκωσία ξεκίνησε να αλλάζει σκληροπυρηνικά, όπως λέει και ένας φίλος. Αν κατέβεις κέντρο, Σάββατο βράδυ και μπεις εντός των τειχών θα ανακαλύψεις μια άλλη πόλη. Στην πόλη αυτή, οι άνθρωποι ντύνονται πολύχρωμα και κανείς δεν μοιάζει κανενός.

Street party, funky jazz, rap να παίζει…Δεν υπάρχει νόημα να προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις αυτό που συμβαίνει στα «εξάρχεια» της Λευκωσίας στα πάρτι του δρόμου (Πόσο βαρετά κοινότυποι γίνονται αυτοί που δανείζονται ξενόφερτες καταστάσεις και ονομασίες από μια χώρα όπως η Ελλάδα που μόνο μητέρα δεν είναι πλέον…). Δεν μπορείς να περιγράψεις, μην μπεις στο κόπο..Μπορείς απλά να αράξεις, να ακούσεις, να παρακολουθήσεις, να συμμετέχεις κάπου εκεί στα σκαλιά της πλατείας εντός των τειχών…

Εκεί δεν υπάρχουν περιορισμοί, δεν τηρούνται οι κοινωνικές συμβάσεις, κώδικες δεοντολογίας, επικοινωνίας και συμπεριφοράς. Δεν τηρείται κανένα κοινωνικό ή άλλο συμβόλαιο γιατί εκεί δεν υπάρχει επιτρεπτό, σωστό ή λάθος. Τίποτα δεν είναι μαύρο ή άσπρο και τίποτε δεν είναι μονοδιάστατο. Μπορείς να είσαι αυτός που είσαι αρκεί να σέβεσαι αυτόν που είναι δίπλα σου και το χώρο γύρω σου. Εκεί υπάρχει χώρος για όλους, υπάρχει χώρος για το διαφορετικό, το αποκλίνων, το αναίτιο, το ακατάληπτο, το επαναστατικό, το αντικατασταλτικό, το αντισυμβατικό..Υπάρχει χώρος για αυτούς που θέλουν να ζήσουν μια ζωή μακριά από τείχη ακόμα κι αν επιλέγουν να ζήσουν στην πόλη εντός των τειχών…

Αναδρομικά για την 28η Οκτωβρίου..

Louise

Now you are strong,

You are fucking selfish and ambitious,

You say that you care but you are ignorant/

You are realistic, actually a pessimist, and

from time to time you can be luminous/

You are hallucinating, you are dreaming

-never fully awake- you have a reality of your own,

You are fucking crazy/

You sell yourself, you play the game/

You are defensive, built up in walls,

You are broken again; your body is a cage,

You are self-injurious in so many ways/

You are strong and want to be perfect,

You hate yourself; you convict your body into starving,

your soul into pleasure-lack, you are a masochist,

You are a fake; you are a hypocrite/

You are hiding and yet you are reaching out,

You are anxious and stressed,

You are inadequate, you are an idiot/

You are out of love, you are unlovable,

You are not capable of being cared for/

You are a house build out of stone.

Louise

Λιμοκτονία, νευρωτισμός, ψυχαναγκασμός. Όλα πρέπει να’ ναι τέλεια. Αυτό είναι το σύνθημα. Το υπέρτατο αγαθό. «Να είσαι όπως θέλω, να περπατάς όπως θέλω, να ντύνεσαι όπως θέλω, να χαμογελάς όπως θέλω αλλά πάνω απ’ όλα να είσαι ο εαυτός σου!»

Θέλμα & Λουίζ